Waar ligt de grens van het kind?
29-3-2019 Auteur Diana Annegarn

In pedagogisch land hebben ze vele uitspraken die duidelijk zijn en waar mijn haren van overeind gaan staan. Een zo’n opmerking is dat kinderen grenzen nodig hebben. Het is niet dat deze fout is, het roept alleen bij mij vragen op. Wat zijn grenzen en wie bepaald deze grenzen? Want iedere ouder ervaart wat anders.

De een geeft zijn kind rustig een tik of de ander begint hard te schelden of straffen. Omdat ze grenzen nodig hebben. Terwijl een andere moeder iets rustig uitlegt en daarmee aangeeft dat ze duidelijk voor ogen heeft dat het kind ook grenzen heeft. Dus grenzen aangeven is prima maar wat is het?

Ik heb dit heel lang onderzocht. Ik begreep de uitspraak nooit. Waarschijnlijk omdat ik allemaal mensen om mij heen had die tijdens het grenzen aangeven geen rekening hielden met het kind. Ik doe altijd zelfonderzoekjes. Wat voelt goed voor mij. Persoonlijk vind ik mijn eigen grenzen heel belangrijk. Het was een enorme zoektocht want ik geef mijn eigen grenzen ook niet goed aan. Waar ligt voor mij de grens? Als het om kinderen gaat ben ik altijd vrij gemakkelijk. Kinderen kunnen veel bij mij.

In mijn praktijk kreeg ik ook veel begrensde kinderen die altijd heel braaf bleven zitten en deden wat er van hun verwacht werd. Ik had altijd het gevoel dat kinderen in mijn praktijk klaar waren als ze niet meer zo braaf waren en mijn grenzen en die van ouders gingen uittesten. Ouders vonden dat niet zo fijn maar met goede opvoedbegeleiding kwam daar iets nieuws voor terug.

Grenzen gaat over jouw eigen grenzen. Waar ligt jouw grens? Gaat een kindje over jouw grens? Wat is er dan aan de hand? Ik ben meer van het onderzoeken dan keihard tegen mijn kind schreeuwen dat ik het niet wil. Inmiddels weet ik dat als mijn kind over mijn grens gaat wat ze dan wil aangeven. De ene keer is het dit en de andere keer is het dat. Ik heb leren luisteren naar mijn gevoel. Ik denk niet gelijk dat mijn kind irritant doet, ook al speelt het soms wel eens op mijn zenuwen als ik bijvoorbeeld ergens mee bezig ben, maar ik raadpleeg gelijk mijn gevoel.

Mijn eigen grenzen bewaken is iets wat ik altijd onderzoek. Is dit wie ik wil zijn als ouder? Ik heb mijn grens dan wel aangegeven maar was ik niet iets te hard? Heb ik rekening gehouden met haar gevoel? Ik ben zelf medium dus heel sensitief. Mijn dochter ook. En tegen mij moet je ook niet bot zijn of hard schreeuwen. Dat komt bij mij echt binnen. En bij haar ook. En ik weet wel zeker dat het bij alle kinderen zo is.

Dus hoe reageer ik op andere als ik mijn grens aangeef? Als ik in de irritatie zit dan kan ik heel fel zijn. Zeker als een paar mensen om mij heen aan het schreeuwen zijn en ik moet concentreren bijvoorbeeld. Absoluut niet iets waar ik heel trots op ben. Meestal ben ik dan overprikkeld. Ik voel mij dan achteraf heel schuldig maar ik leer er veel van. Zo heb ik geleerd dan werken achter de computer en opvoeden bijvoorbeeld niet altijd samen gaan. Ook als ik veel aan mijn hoofd heb moet ik veel rust nemen omdat het altijd een weerslag heeft op mijn gezin.

Maar goed meestal voel ik mij dus schuldig. En dan komen er natuurlijk altijd van die perfecte moeders op mijn pad die dat nooit doen volgens hun zeggen.

Als het gebeurt ga ik met mijn kind in gesprek. We praten dan over grenzen. Altijd gedaan maar ze is nog klein. Ik bied in ieder geval mijn excuses aan en ben dan ook trots als ik zie dat mijn dochter het ook doet bij mij.

Maar hoe zit het met de grenzen van mijn kind? Omdat ik jarenlang met hoog sensitieve kinderen heb gewerkt weet ik dat de grenzen van de kinderen al snel bereikt zijn. En dat kinderen dit soms net zo goed als hun ouders weten te verstoppen. Ouders gaan vaak ook maar door. Het is altijd poppenkast spelen en niet toegeven hoe moe ze soms zijn of hoe moeilijk ze het soms vinden. Meestal krijg je te horen hoe geweldig hun relatie is en hoe perfect de opvoeding gaat en hoe goed de kinderen het op school doen.

Maar hoe kunnen we kinderen dan leren wat grenzen zijn als we onze eigen grenzen niet voelen? Of net doen alsof deze er zijn? Vinden we onze eigen grenzen dan wel belangrijk? En hoe kun je ze van je kind dan wel belangrijk vinden? Kinderen leren door je voorbeeld te volgen en niet door te luisteren naar wat je zegt. Dan kun je wel van je kind verwachten dat het grenzen aangeeft maar doe je dat zelf ook?

In praktijk is de ervaring altijd hetzelfde. De grenzen van de kinderen gaan altijd over de ouders. Hoe gaan ouders met grenzen om? Wat weten ouder van grenzen? Hoe ga je bijvoorbeeld met de grenzen van je partner om? Sommige mensen hebben in hun jeugd geleerd hun grenzen met hun tanden te beschermen. Komt iemand te dicht bij dan spugen ze vuur. Andere kruipen in hun schulp. Wat je ook kiest als gedrag, het is belangrijk dit gedrag te onderzoeken bij je jezelf en bij je kind.

Zo kan jouw kind totaal anders zijn. Waar jij in je schulp kruipt kan je kind misschien helemaal exploderen. Waar het om gaat is respect. Kinderen hebben niet zomaar grenzen nodig. Ze hebben respect nodig voor grenzen. Hoe ga je respectvol met elkaar grenzen om binnen een gezin? Wat vind jij fijn en mag iedereen hier in anders zijn? Wat zijn de grenzen van jouw kind? Kinderen kunnen uit loyaliteit aan hun ouders soms heel anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn. Ze passen hun gedrag aan om ouders te pleasen. Om bijvoorbeeld een uitval van hun ouders te voorkomen.

Er zijn verschillende soorten mensen en grenzen. Het is belangrijk voordat we grenzen aangeven dat we elkaars grenzen onderzoeken. Wat is de grens? En als je dit niet duidelijk hebt dan is het belangrijk dat je altijd voorop stelt wat respect is en wat vriendelijkheid is. Ik heb ook altijd als uitgangspunt wat verbinden is. Voel ik mij verbonden met mijn kind als ik een grens aangeef? Voel ik respect voor haar grenzen hierin? Of voel ik mij niet verbonden? Duw ik haar zo ver mogelijk van mij af? Straf ik haar of onderdruk ik haar? Voor mij staat respect op de eerste plaats. Respect voor haar grenzen begint bij respect voor mijn eigen grenzen.



 









     



 
Ik heb mijn praktijk in Harderwijk en combineer mijn werkt met het gezinsleven thuis.

Maandag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Dinsdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Woensdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Donderdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Vrijdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur

Skype contacten
Het is mogelijk een sessie via skype te ontvangen. Ook uit het buitenland kun je contact opnemen. Een consult in het Engels is mogelijk.







Bedankt dat je voor me bent geweest. Bedankt dat je met je zuiverheid mijn leven hebt bekroond. Bedankt dat je mijn leven aan mij hebt teruggegeven. Je hebt duidelijk een ‘nieuwe begin’ gestart bij mij. Een nieuwe begin waarin heel veel positiviteit, harmonie, liefde en licht is; bedankt dat je mijn leven op deze manier hebt geraakt.
Ik weet niet of deze woorden genoeg zijn om te vertellen wat voor impact je hebt op mijn leven, maar dit zijn de eerste woorden die bij mij zijn opgekomen.  

T. uit D.








   


 
Locatie
Harderwijk

Belangrijke links
Contact
Privacy verklaring
Werkwijze
Klachtenregeling
Wat gebeurt er tijdens een sessie?
CAT behandelovereenkomst
Disclaimer


Volg mij op facebook en youtube

  Openingstijden:
Ma t/m vrij van 9.00 uur tot 12.00 uur en 19.00 uur to 22.00 uur.


Mijn andere websites:
www.sterrenmensen.nl

www.hetholistischefamiliehuis.nl
www.kernkind.nl

BTW en KVK
KVK 08141678
BTW
NL 1929.67.137. B01