Als het over mijn kind gaat dan weet iedereen het kennelijk beter dan ik. Of niet?

29-3-2019 Auteur Diana Annegarn (oud artikel spirimam)

Als opvoeder en professioneel beroepsopvoeder kan ik wel zeggen dat ik heel veel gezien heb in mijn leven. Dus mij mening heb ik gevormd. Ik weet wat ik wil, maar mijn kind weet het beter. Ik weet wat ik wil, maar mijn kind leert mij hier nog meer over. En ik weet wat ik wil, maar andere weten het soms ook heel goed.

Jarenlang met kinderen, opvoeders en beroepsopvoeders werken heeft mij gevormd. Maar ik heb pas geleerd een echte opvoeder te zijn toen mijn kind werd geboren. Zij bracht mij een boodschap die ik nog niet eerder kon voelen en dat was overgave. Alleen door mij over te geven kan ik open staan voor mijn kind. Dat betekent de controle loslaten. Er is geen perfecte visie op voeding dan de opvoeding of visie die mijn kind wenst.

In opvoedland werd ik soms doodgegooid met de visies en meningen van pedagogen en wetenschappelijke onderzoeken. De een schreef dat dit beter was voor mijn kind en de ander schreef dat dat beter was voor mijn kind. In de loop van de jaren heb ik van alles wel wat geleerd en mijn eigen mening gevormd. Maar toen mijn dochter kwam deze ook maar weer losgelaten. Ik ging een heel nieuw pad op en vele nieuwe dingen van haar leren. Daar had ik zin in.

 Ik voel mijn kind heel goed aan. En ik geloof dat ik dat ik daarin niet perfect ben. Ik durf open te staan voor de mening van een ander omdat ik geloof dat ik ook als ouder mag leren. Dit maakt mij heel kwetsbaar maar dat is oke. Mij heel kwetsbaar opstellen is soms moeilijk maar dat is ook oke. Persoonlijk vind ik wel dat ik als ouder open wil blijven staan voor wat andere vinden over mijn kind maar dat is niet atlijd even fijn geweest.

Jarenlang heb ik al een eigen mening over opvoeding. Toen ik in 1999 in de kinderopvang ging werken kon ik niet geloven dat mensen zo met kinderen omgingen. Kinderen eten in hun mondje proppen, duidelijk een voorkeur hebben welk kind het leukst is en andere kinderen duidelijk laten voelen dat zij niet leuk zijn, kinderen straffen of dingen over kinderen zeggen waar ze bij zijn. Vooral het negeren van kinderen vond ik vreselijk. Baby’s die en fles nodig hadden in wippertjes zetten (nadat ze heel lang gehuild hadden) met een handdoekje waar de fles in gerold zat. Hardhandig aan armen trekken, schelden en straffen. Persoonlijk vond ik het kindermishandeling. Je begrijpt misschien wel waarom ik mijn kind nooit naar kinderopvang of welke vorm van opvang dan ook gedaan heb.

Ik kreeg een burnout in de kinderopvang. Was ik hier voor opgeleid? Er iets over zeggen was niet mogelijk want ze houden elkaar allemaal een hand boven het hoofd. Met een burnout kwam ik thuis te zitten met een diploma in mijn zak. En nu? Het moest anders. Bij de pakken neer zitten is niet voor mij. Ik startte mijn eigen gastouderbureau. Maar daar kwam ik precies hetzelfde tegen. Ik kon niet achter de oude opvoedmethodes staan. Dan maar mensen opleiden en coachen. En zo begon ik.

Door de ouders kreeg ik met beroepsopvoeders te maken die allemaal wel een mening hadden over de kinderen die in mijn praktijk kwamen. Gebaseerd op jarenlang ervaring of pedagogische opleidingen. Ik wil ze niet tegen spreken maar sommige opmerkingen sloegen nergens op. Kinderen labels geven terwijl dit alleen maar door mensen gedaan kan worden die zijn opgeleid. Ik kan mij herinneren dat in de kinderopvang baby’s door de leidsters al een label adhd kregen. En dit werd ook tegen ouders gezegd.

Ook waren er uitspraken en meningen over ouders. Het gedrag van ouders werd openlijk besproken, ook waar de kinderen bij waren. Er zijn in opvoedland te veel oordelen en vooroordelen over kinderen en over ouders. Maar ook over andere professionals. Er zijn maar weinig mensen die kunnen accepteren dat er mensen zijn met een andere visie over opvoeding. Ze weten het vaak allemaal het beste.

Jarenlang heb ik mensen opgeleid die met kinderen wilden gaan werken of die met kinderen werkte. Mijn boodschap is dat het innerlijke kind geheeld moet worden wil je met kinderen kunnen werken. Dan valt de strijd tussen opvoeders en beroepsopvoeders ook weg. Ieder kind heeft andere behoefte.

Persoonlijk vind ik opvoedland zo enorm veel strijd tussen mensen. Of het nu op het schoolplein is of bij een pedagogisch adviesbureau. Geen enkel ouder voed hetzelfde op, want ze zijn niet hetzelfde. En geen enkel kind heeft dezelfde opvoeding nodig. Tijden het innerlijke kind werk wat ik deed met volwassenen werd duidelijk dat er soms ouders waren die de individuele behoefte van het kind konden voelen en zelfs hun eigen kinderen anders opvoeden. Wel met gelijke rechten en met dezelfde dosis liefde maar soms met een andere benadering. De een die hield misschien van hard stoeien en ravotten terwijl de ze de ander zacht moesten behandelen. NIet raar toch?

Hoe kan het dan zijn dat ze in opvoedland zoveel verschillende meningen hebben? En dan zijn er ook nog de wetenschappelijke onderzoeken. Waar sommige ouders gewoon intuïtief kunnen voelen wat goed is voor hun kind, hebben andere de behoefte hier jarenlang wetenschappelijk onderzoek naar te doen. En als je denkt dat je er dan bent omdat dit wetenschappelijk is onderzocht? Dan spreekt de andere wetenschapper dit onderzoek weer helemaal tegen. Waar hebben we het nog over?

In de jaren dat ik mensen heb begeleid zowel bij de opvoeders als bij beroepsopvoeders blijkt gewoon duidelijk dat opvoeding voornamelijk een gevoelskwestie is. Als je verstandelijk weet wat er allemaal goed is voor het kind wil dat niet zeggen dat je dit ook zo blijft uitvoeren. Er is altijd dat moment dat een kind een gevoelige snaar raakt. En wat er dan met mensen gebeurt is niet te voorspellen.

Er zijn kinderen die helemaal zichzelf kwijt zijn en continu maar gevoelige snaren blijven raken bij anderen. De minst populaire kinderen bij volwassenen. Maar ik blijf een beroepsopvoeder met hart en ziel. Een kind is een kind en nog altijd lerend. We kunnen kinderen nog heel veel meegeven en om leren gaan met ouders hoort daar ook bij. Ieder kind verdient liefde en aandacht. En het zal gevoelige snaren raken. Maar als ouder heb ik de verantwoordelijkheid hier op mijn manier en die van mijn kind en partner mee om te gaan. Wat een ander ook zegt.

Ik geloof dat ouders hier ondersteuning in kunnen gebruiken maar dat niemand om ongevraagd advies zit te wachten. We willen allemaal wel een advies of een gouden tip bij dat ene opvoedingentje. Maar uiteindelijk gaat het allemaal om luisteren naar je kind en luisteren naar jezelf. Wat heeft mijn kind mij te zeggen. Zoiets kost tijd. Ik kan niet altijd de hele dag maar bezig zijn met wat mijn kind mij wil vertellen. Soms ben ik gewoon moe of druk. Ik vind het persoonlijk belangrijk daar begrip voor te hebben. Dus vind ik het ook fijn als anderen dat bij mij doen.

Mensen kennen mij inmiddels wel. Volgens mij familie ben ik eigenwijs en doe ik toch wat ik zelf wil. Ze hebben het al opgegeven om advies te geven. Maar ik vraag hun wel advies. Maar ik hou niet van ongevraagd advies. Maar ik vergeef hun dat ze dit heel moeilijk vinden.

Als het om kinderen gaat bemoeien mensen er al heel snel mee. Of ze nu opvoeder zijn of beroepsopvoeder. Het floept soms zo uit hun mond. Pas advies geven als er om gevraagd wordt is kennelijk heel moeilijk. Toch geloof ik dat ouders betere opvoeders zouden zijn als ze hier ook de ruimte voor krijgen. En ruimte krijgen om fouten te maken zonder dat iedereen gelijk met zijn vingers klaar staat om te wijzen.

Opvoeden gaat over groeien en ontwikkelen. En niet alleen het kind groeit en ontwikkeld. De ouder groeit mee, je relatie groeit mee en je hele kijk op het leven groeit mee. Dank zij onze kinderen. Wij hebben het als ouder niet nodig dat een ander een mening heeft over ons kind. Wij stellen het wel op prijs dat we op iemand terug kunnen vallen als we steun nodig hebben. Wij willen geen slechte ouders genoemd worden maar net zoals bij het kind wensen wij de ruimte op eigen wijze te groeien en onderzoeken wie wij willen zijn.

Er bestaat niet zoiets als alles al weten. Er bestaat wel zoiets als mens zijn. En dat maakt heel kwetsbaar. Ik hoop dat alle moeders het vertrouwen durven hebben in de momenten dat ze het helemaal niet weten. Dit zijn de momenten die zo ontzettend belangrijk zijn, voor jezelf, voor je kind en voor je verdere leven. De antwoorden kun je voelen als je durft los te laten.

Laten we nu eens niet doen alsof we het allemaal zo goed weten en laten we de handen in een slaan als kwetsbare ouders die van hun kinderen leren. Want alleen als het hart open staat voel je je kwetsbaar. Laat mensen los die kwetsbaar zijn als een zwakte zien. Persoonlijk ervaar ik daar alleen maar kracht in. En zo wil ik het houden. Ik kan mij zo heel goed voorstellen hoe kwetsbaar mijn kind zich voelt en hoe belangrijk het is dat zij leert haar hart open te houden. Kwetsbaarheid is een kracht en geen zwakte. Dit is te leren.



 









     



 
Ik heb mijn praktijk in Harderwijk en combineer mijn werkt met het gezinsleven thuis.

Maandag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Dinsdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Woensdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Donderdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Vrijdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur

Skype contacten
Het is mogelijk een sessie via skype te ontvangen. Ook uit het buitenland kun je contact opnemen. Een consult in het Engels is mogelijk.







Bedankt dat je voor me bent geweest. Bedankt dat je met je zuiverheid mijn leven hebt bekroond. Bedankt dat je mijn leven aan mij hebt teruggegeven. Je hebt duidelijk een ‘nieuwe begin’ gestart bij mij. Een nieuwe begin waarin heel veel positiviteit, harmonie, liefde en licht is; bedankt dat je mijn leven op deze manier hebt geraakt.
Ik weet niet of deze woorden genoeg zijn om te vertellen wat voor impact je hebt op mijn leven, maar dit zijn de eerste woorden die bij mij zijn opgekomen.  

T. uit D.








   


 
Locatie
Harderwijk

Belangrijke links
Contact
Privacy verklaring
Werkwijze
Klachtenregeling
Wat gebeurt er tijdens een sessie?
CAT behandelovereenkomst
Disclaimer


Volg mij op facebook en youtube

  Openingstijden:
Ma t/m vrij van 9.00 uur tot 12.00 uur en 19.00 uur to 22.00 uur.


Mijn andere websites:
www.sterrenmensen.nl

www.hetholistischefamiliehuis.nl
www.kernkind.nl

BTW en KVK
KVK 08141678
BTW
NL 1929.67.137. B01