De dood, verdrietig en bijzonder liefdevol tegelijk
19-11-2020 Auteur Diana Annegarn

Ik was altijd wel nieuwsgierig naar de dood. Op mijn 15e overleed mijn nichtje van 19 en dat heeft een grote impact op mij gehad. Haar dood was plotseling en dat had een behoorlijke nasleep in de familie. Toch begreep ik het nog onvoldoende. Ik had als medium wel contact met overledenen en vooral met mijn nichtje en daarom wist ik hoe het er na de dood uit zou zien. Maar ik wist niet hoe de dood in het fysieke lichaam gevoeld werd in de laatste stadium. Juist in deze tijd van het jaar overlijden veel mensen en iedereen mist wel iemand. En ik schrijf dit artikel terwijl ik net de hand van mijn oma heb vastgehouden die in de laatste fase van haar leven is.

Iedereen maakt mee dat hij of zij iemand verliest en dat kan op verschillende manieren gaan. Het verwerken verloopt dan anders. Toch ben ik graag bij mijn oma op dit moment. De vrede die er heerst en het volledige overgave aan het lichaam wat langzaam over gaat. Mijn oma die dit jaar nog haar dochter is verloren, mijn moeder, is een sterke vrouw. En volgens mij ook een spirituele vrouw ook al geeft ze dat niet graag toe.

Op het moment dat ik hoorde dat mijn moeder kwam te overlijden overviel dat mij. Ik wist niet wat ik moest doen of zeggen en ik leerde vertrouwen te hebben in het proces. Er is zoveel wat je kunt doen als mens maar heel veel ook niet. Je kunt niet veranderen dat iemand dood gaat, je kunt wel meegaan in de laatste wensen van de persoon ook al is dat soms moeilijk. Mijn oma waardeert mijn aanwezigheid omdat ze mij dat in een droom heeft verteld. Maar in het dagelijkse leven sterft ze liever alleen en houdt ze iedereen op afstand. Dat is tenmiste wat ze ons wil laten zien. Ze wil ons het leed en verdriet besparen maar ook zichzelf niet laten kennen. Ze is een sterke vrouw en wil zichzelf niet laten zien op het meest kwetsbare moment in haar leven. Want zo is ze nooit geweest. En dat respecteer ik. Iedereen wil op zijn eigen manier dood gaan.

Toch is dit kwetsbare moment juist het moment dat liefde het sterkste gevoeld wordt. Juist de momenten dat iemand over gaat is liefde het enige wat je nog hebt en wat belangrijk is. De liefde voor elkaar en de liefde en steun die je krijgt bij dit proces. Mijn oma geeft aan dat ze haar komen halen. En met ‘ze’ bedoeld ze haar familie die al aan de andere kant is. Ik weet dat op het laatste moment de sluier heel dun is en zij makkelijk aan de andere kant kunnen kijken. Ze kunnen ook energie waarnemen zoals aura’s en kleuren. Toen ik een paar dagen geleden op een avond bij haar was keek ze verwonderlijk naar haar hand als een klein kind naar zijn handje kan kijken, vol verbazing. Mijn gevoel zei dat ze een waas waarnam om haar hand.

Als healer, in de periode dat mijn moeder in haar laatste fase was, heb ik natuurlijk veel healings gegeven. Ook bij mijn opa heb ik dit gedaan op zijn sterfbed en bij mijn oma doe ik dat nu ook. Ik heb geleerd uit ervaring dat healing een hele mooie begeleiding voor het overgaan is. Ik heb gezien hoe het angst weghaalde en rust er voor terug kwam. Ook emoties en trauma die het de dood te maken hebben kunnen worden verwijderd waardoor het proces vrediger gaat.  Tijdens healings vraag ik engelen om mee te doen en vooral aardsengel Rafael die het proces heel goed kan ondersteunen en zelfs vredig kan versnellen als er diepe pijn of trauma is. Mijn ervaring met healing is dat het proces van overgaan gemoedelijker gaat. Met een healing lijkt het proces niet sneller te gaan. Het kan zelfs langzamer gaan, maar uiteindelijk gaat de overgang daardoor rustig en vredig. Ik ben echt een voorstander van healings, want iemand rustig en vredig laten overgaan is de wens van iedere nabestaande. En ook de gever ervaart het proces rustiger en vrediger. Het is zo ontzettend dankbaar werk in de laatste fase en het minste wat je kunt doen. Je kunt zelfs nabestaande meenemen in het proces door ze zelf healings te laten geven zodat ze vertrouwen kunnen krijgen in het proces.

Tijdens zo’n overlijdensproces is het belangrijk dat mensen naar binnen leren keren. Sommige zijn wat onrustig in de periode dat ze overgaan en dat begrijp ik volkomen. Het valt ook niet mee om ineens alles wat je gewend bent los te laten en om te schakelen naar iets ongekends. En voor sommige mensen is de laatste fase heel angstig omdat hun lichaam niet meer hetzelfde is. Ze willen nog zo veel maar het kan allemaal niet meer. Dan zit je echt opgesloten in je lichaam. Als je nog bewust bent dan is het heel moeilijk toe te kijken dat het lichaam dood gaat terwijl alles in jouw lichaam is ingesteld op een overlevingsmechanisme en vechten. Maar iedereen ervaart het anders gelukkig zijn er ook mensen die het proces makkelijk toelaten.

Toch als alles heel duidelijk is en je weet dat het einde nadert, dan is het belangrijk in jezelf te keren en vrede te vinden. Dat wil niet zeggen dat je het leuk hoeft te vinden, je laat heel veel dierbare achter. Vrede vinden gaat over berusting en overgave aan het lichaam en vertrouwen dat deze precies weet wat het moet doen. Het is een wonder om geboren te worden maar ook een wonder om over te gaan. Het lichaam weet precies wat het moet doen. Het keert van nature al naar binnen en neemt alle rust die het nodig heeft. En dit proces vind ik zo vredig en bijzonder. Gewoon naast het bed van mijn oma zitten en haar aanraken is net alsof je engelen hoort zingen het is zo rustig en je weet dat ze er zijn.

Bij mijn moeder was dat en ander verhaal, zij was mijn moeder en mijn moeder wou nog niet over gaan. Toch was ook haar laatste proces heel vredig. Ze weten soms precies wanneer ze willen gaan. Sommige wachten nog even tot de hele familie er bij is en andere gaan over in hun slaap omdat dan juist de familie er niet bij is. Het lijkt er niet op dat ze dit zelf kiezen maar de ziel doet die onbewust.

Het overlijdensproces is ontzettend belangrijk, net als het proces van de geboorte. Natuurlijk willen we allemaal dat het heel gemoedelijk gaat maar dat is niet altijd zo. En zoals bij vele zullen ze na de dood nog heel lang in de heelkamers verblijven voordat ze over kunnen naar de hemel. Het lichaam is zo uitgeput geweest en dit heeft een enorme impact op de persoon die overgaat. Ook de dood kan een grote schok achter laten. Ik heb meerdere mensen na de dood nog bij hun lichaam gezien omdat ze het niet begrepen of omdat ze het niet konden accepteren. Op een gegeven moment komt deze acceptatie vanzelf en in enkele gevallen blijft er een soort verzet waardoor zielen gaan dolen.

Na de dood blijven overledenen nog even bij hun lichaam tot ze begraven of gecremeerd zijn. Ze horen alles wat hun dierbare zeggen. Het is voor hun nodig om zo tot hun door te laten dringen dat het leven op aarde echt beëindigd is. Dat kan best nog emoties oproepen. Het is niet zo dat je naar de hemel gaat en dan ben je gelukkig. Ook dat is weer een heel proces met veel groei. Zodra ze overleden zijn, zijn ze in hun bewustzijn nog meer hun lichaam dan hun ziel. En zo leren ze stapje voor stapje dat ze geen lichaam meer hebben, het bewustzijn groeit en zo worden ze bewust van een leven na de dood. Mijn andere oma kwam na de dood naar mij toe om mij te vertellen dat ze een tijdje bij mij zou blijven. Ze wist niets over leven na de dood en kwam dat bij mij leren zodat haar bewustzijn open zou gaan en zij zich kon openen voor een leven in de hemel.

Dood gaan is iets wat het lichaam van nature kan en net zoals bij een geboorte kan het proces heel gemoedelijk gaan maar ook heel traumatisch en daar willen we mensen zo veel mogelijk bij helpen. Het enige wat je kunt doen is heeeeeeeeel veel liefde en dan daar nog een paar schepjes van bovenop. Ze voelen dit in de laatste fase extra goed en dat is ook nodig. Want overgaan is een proces van liefde. Het is soms ontzettend moeilijk om iemand te zien overgaan. Zelfs al zou het vredig gaan, het uitblazen van de laatste adem is toch heel indrukwekkend en kan soms heel lang een beeld vormen in je gedachte. Het kost zowel voor degene die is overleden net zo veel herstel als voor degene die achterblijven. De periode van rouw heb je echt nodig.

Ik wens iedereen die in deze tijd van het jaar iemand verliest dat dit vredig mag gaan. En alle mensen die in deze tijd van het jaar iemand missen wens ik ook veel sterkte toe. Want missen is ook liefde. En juist in deze tijd van het jaar voelen we de liefde voor degene die we missen het sterkst. Dat is heel mooi en ook verdrietig. Ik ben blij dat ik tussen twee werelden in mag staan. Juist in deze fase voel je dat als mens het sterkst.


 









     



 
Ik heb mijn praktijk in Harderwijk en combineer mijn werkt met het gezinsleven thuis.

Maandag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Dinsdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Woensdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Donderdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur
Vrijdag: Ochtend tot 12 uur of avond vanaf 19.00 uur

Skype contacten
Het is mogelijk een sessie via skype te ontvangen. Ook uit het buitenland kun je contact opnemen. Een consult in het Engels is mogelijk.







Bedankt dat je voor me bent geweest. Bedankt dat je met je zuiverheid mijn leven hebt bekroond. Bedankt dat je mijn leven aan mij hebt teruggegeven. Je hebt duidelijk een ‘nieuwe begin’ gestart bij mij. Een nieuwe begin waarin heel veel positiviteit, harmonie, liefde en licht is; bedankt dat je mijn leven op deze manier hebt geraakt.
Ik weet niet of deze woorden genoeg zijn om te vertellen wat voor impact je hebt op mijn leven, maar dit zijn de eerste woorden die bij mij zijn opgekomen.  

T. uit D.








   


 
Locatie
Harderwijk

Belangrijke links
Contact
Privacy verklaring
Werkwijze
Klachtenregeling
Wat gebeurt er tijdens een sessie?
CAT behandelovereenkomst
Disclaimer


Volg mij op facebook en youtube

  Openingstijden:
Ma t/m vrij van 9.00 uur tot 12.00 uur en 19.00 uur to 22.00 uur.


Mijn andere websites:
www.sterrenmensen.nl

www.hetholistischefamiliehuis.nl
www.kernkind.nl

BTW en KVK
KVK 08141678
BTW
NL 1929.67.137. B01